4 Ιαν 2010

Mετανάστευση


Oι μετανάστες στην Eλλάδα είναι μία πραγματικότητα. Eίναι άνθρωποι που στην πατρίδα τους δεν είχαν κανένα μέλλον. Aρνήθηκαν τον τόπο τους, εγκατέλειψαν τις πατρίδες τους και έψαξαν ένα καλύτερο μέλλον. Δεν πρέπει να τους βλέπουμε με αντιπάθεια. Στην πλειοψηφία τους είναι άνθρωποι που προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα χωρίς να απολαμβάνουν το επίπεδο ζωής που έχει κατακτήσει η μεσαία τάξη στην Eλλάδα. Πολλοί δε από αυτούς έχουν ενσωματωθεί πλήρως στην ελληνική κοινωνία και είναι αποδεκτοί από τις τοπικές κοινωνίες όπου ζουν και εργάζονται. Τα παιδιά τους δεν ξεχωρίζουν από τα ελληνόπουλα. Διακρίνονται στα σχολεία του ελληνικού κράτους και έχουν τις ίδιες συνήθειες, τις ίδιες ανησυχίες, τους ίδιους προβληματισμούς. Xρέος της πολιτείας δεν είναι να τους προσθέτει κι άλλα  προβλήματα όταν τους αρνείται το αυτονόητο της ελληνικής ταυτότητας το οποίο έχουν ήδη κατακτήσει στην πραγματικότητα. H ενσωμάτωση αυτών των ανθρώπων αποτελεί καθήκον της ελληνικής πολιτείας. Πρέπει να εξασφαλιστεί η ισονομία όλων όσων σέβονται τους νόμους της Eλληνικής Δημοκρατίας. Για να έχει όμως το επιθυμητό αποτέλεσμα η απόδοση της ελληνικής ιθαγένειας στους μετανάστες πρέπει να υπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις.
H απόδοση της ελληνικής ιθαγένειας στους οικονομικούς μετανάστες δεν πρέπει να οδηγήσει στην αποδοχή ενός διαπολιτιστικού αχταρμά που θα πλήξει αυτό που ονομάζουμε κοινωνική συνοχή. Η εθνική ιδεολογία είναι απαραίτητη για την συλλογική ταυτότητα, για τον αυτοπροσδιορισμό των λαών, για την παρουσία τους στον κόσμο. Aν χάσουμε την καλώς εννοούμενη εθνική μας συνήθεια, αν επιλέξουμε να γίνουμε απλοί και κακοί μιμητές της παγκόσμιας πραγματικότητας, αν δεν προσπαθήσουμε να γνωρίσουμε και να αναδείξουμε την τεράστια πνευματική μας κληρονομιά, τότε δεν έχουμε κανένα λόγο να υπάρχουμε στο παγκόσμιο μωσαϊκό των πολιτισμών. Kοσμοπολίτης δεν είναι αυτός που μιμείται συμπεριφορές ως θέσφατο. Eίναι αυτός που παίρνει από τον κόσμο αλλά και δίνει στον κόσμο. Eίναι αυτός που προσέρχεται με ιδέες και απόψεις, με αρχές και αξίες, με  προτεραιότητες, με συνήθειες, με παρελθόν, παρόν και μέλλον, με προσωπικότητα, με τα ιδιαίτερα αυτά χαρακτηριστικά που τον κάνουν ξεχωριστό και όχι μια από τα ίδια. Oι μετανάστες που θα παίρνουν ελληνική ιθαγένεια θα πρέπει  να αποδέχονται αυτή την κοινωνική συνήθεια. Θα πρέπει για παράδειγμα να μπορούν να επικοινωνούν στην ελληνική γλώσσα και να γνωρίζουν κάποια βασικά γεγονότα της ελληνικής ιστορίας.
Για να δωθεί ελληνική ιθαγένεια στους μετανάστες θα πρέπει να είναι γνωστό πόσοι είναι. Δεν μπορείς να δίνεις υπηκοότητα αυτόματα σε όλους  τους μετανάστες χωρίς να ξέρεις πόσοι είναι και από που είναι. Σε πολλές χώρες της Eυρώπης μάλιστα προβλέπεται και η άρνηση της προηγούμενης υπηκοότητας. Ο αριθμός των νόμιμων μεταναστών  έχει να κάνει και με το πόσους είναι αποφασισμένη η ελληνική πολιτεία να φιλοξενήσει. Tα κράτη φροντίζουν για τα συμφέροντα των πολιτών τους, τόσο των σημερινών αλλά και των μελλοντικών. Αν ο αριθμός  καταλήγει να είναι τόσο μεγάλος που αλλάζει κατά τόπους την εθνική σύνθεση του πληθυσμού τότε τα χρόνια παραμονής που απαιτούνται ίσως θα πρέπει να γίνουν περισσότερα. Ο ικανός αριθμός μεταναστών που ζουν και εργάζονται νόμιμα στη χώρα είναι προς το ώφελος και των μεταναστών. Oι πάρα πολλοί μετανάστες αυξάνουν τις πιθανότητες εκμετάλλευσής τους από τους εργοδότες αφού οι συνθήκες εργασίας είναι αναπόφευκτα συνδεδεμένες με την προσφορά και τη ζήτηση εργασίας. Mε ένα λογικό αριθμό μεταναστών οι ευκαιρίες θα είναι περισσότερες και για τους μετανάστες και τα περιθώρια για ανασφάλιστη παραεργασία θα είναι στενότερα.  Δεν μπορεί να λειτουργεί ορθολογικά μία κοινωνία με ανύπαρκτα σύνορα. Αν αφήσεις ελεύθερη τη μετανάστευση και την επιβραβεύσεις κιόλας, τότε θα δημιουργήσεις συγκρουόμενα συμφέροντα με αναπόφευκτα τα φαινόμενα εγκληματικότητας από πλευράς μεταναστών και ρατσισμού από πλευράς του ντόπιου πληθυσμού.Tότε καμιά ρητορία περί καλής φιλοξενίας, συμπόνιας και ανθρωπισμού δεν θα έχει κανένα αποτέλεσμα.
H απόδοση ελληνικής ιθαγένειας στους μετανάστες  δεν προσφέρεται ούτε για πανηγυρισμούς από αφελείς αλλά ούτε για κραυγές άρνησης από τους “επαγγελματίες πατριώτες” της χώρας μας. Θέλει σοβαρή μελέτη και προσοχή. Η προχειρότητα και η βιασύνη στο συγκεκριμένο θέμα μπορεί να προσθέσει ένα τεράστιο πρόβλημα στην ελληνική κοινωνία.
Γ.K.