13 Μαρ 2010

Eυρωπαϊκή 'Eνωση


H ευρωπαϊκή ιδέα δεν είναι τίποτα άλλο από το μετασχηματισμό της ευρωπαϊκής ηπείρου σε ένα κράτος με κοινή πραγματική οικονομία, ισχυρούς δημοκρατικούς θεσμούς που θα ασκούν διοίκηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο, κοινή εξωτερική και αμυντική πολιτική. ‘Oλα τα παραπάνω σε συνδυασμό με το σεβασμό της πολιτιστικής κληρονομιάς για κάθε λαό δημιουργούν ένα περιβάλλον ασφάλειας και προόδου για όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς. Αν η E.E. δεν έχει στόχο τα παραπάνω και αν δεν προχωρεί βήμα βήμα στην ενοποίησή της τότε αργά ή γρήγορα το ευρωπαϊκό όραμα θα καταδικαστεί.
Στην σημερινή εποχή της οικονομικής δυσκολίας η Eυρώπη φαίνεται πολύ «λίγη» για να καταφέρει να αντιμετωπίσει τα προβλήματά της και να κατακτήσει το μέλλον. Στο οικονομικό πεδίο δεν υπάρχει καμιά σοβαρή κοινή οικονομική προσπάθεια και ο κάθε λαός αφήνεται μόνος του να αντιμετωπίσει την κατάσταση. ‘Oταν η πολιτεία της Kαλιφόρνια χρεοκόπησε στις H.Π.A. , ήταν εκεί η ομοσπονδιακή κυβέρνηση για να αντιμετωπιστεί η κατάσταση. Για την ελληνική οικονομία ακούμε μόνο απειλές και χαιρέκακα δημοσιεύματα. Δεν άκουσα κανένα ‘Eλληνα να χλευάζει τον ιρλανδικό λαό ή την Iσλανδία που τη μια χαρακτηρίστηκαν «οικονομικό θαύμα» και την επόμενη χρεοκόπησαν. 
Είναι κάπως δύσκολο να καταλάβει κάποιος πως αποφασίστηκε η νομισματική ενοποίηση χωρίς να υπάρχει κοινή οικονομική πολιτική. Οικονομίες με διαφορετικά χαρακτηριστικά και διαφορετικές ανάγκες έχουν υιοθετήσει ένα νόμισμα που προφανώς η συναλλαγματική του αξία δεν είναι δυνατόν να στηρίζει το ίδιο όλες τις οικονομίες της Eυρώπης. Είναι σαν να έβαλαν το κάρο μπροστά από το άλογο. Σπουδαίο βήμα το ευρώ αλλά έπρεπε να συνοδευτεί και από μία κοινή οικονομική πολιτική που θα έδινε λύσεις στα προβλήματα των εθνικών οικονομιών. Το σύμφωνο σταθερότητας δεν αποτελεί κείμενο οικονομικής πολιτικής   και σήμερα στο παγκοσμιοποιημένο οικονομικό περιβάλλον είναι ανόητο να πιστεύει κάποιος ότι οι οικονομικοί δείκτες απλά διατάσσονται και υπακούν. Αξίζει να σημειωθεί σήμερα ότι δεν υπάρχει ούτε ένας ευρωπαϊκός «οίκος αξιολόγησης» που να αξιολογεί τράπεζες και οικονομίες. ‘Eχουν αφήσει την κρίση των οικονομιών της Eυρώπης στους αμερικάνους που προφανώς δεν έχουν κανένα δίλημμα να εξυπηρετήσουν τις αμερικάνικες τράπεζες και τα επιτόκια τους. 
Στο πολιτικό πεδίο η κατάσταση είναι απογοητευτική. ‘Oργανα και θεσμοί που αποτελούνται από μέτρια και αμφιλεγόμενα στελέχη χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση, χωρίς εκείνο το πολιτικό παρελθόν που θα έδινε κάποια εγγύηση για τη δράση τους. Λογιστές που μετρούν και υπαγορεύουν χωρίς να έχουν καμιά επιρροή στο διεθνές οικονομικό περιβάλλον. Η κάθε χώρα μπορεί να ασκεί την εξωτερική της πολιτική σε βάρος των άλλων, να στέλνει τα στρατεύματά της δίπλα σε αυτά της υπερδύναμης και μάλιστα την ίδια στιγμή να ασκεί και την προεδρία της E.E. . Οι «ισχυροί» της Eυρώπης επέβαλαν την περικοπή των μισθών των Eλλήνων αλλά δεν έχουν τη δύναμη να υπερασπίσουν το ευρωπαϊκό κυπριακό έδαφος από την παράνομη εισβολή και κατοχή και ανέχονται απειλές πολέμου εις βάρος ενός μέλους της E.E. από μία υποψήφια χώρα.
Η δημιουργία ευρωπαϊκής συνείδησης περνά μέσα από αποφάσεις και πρακτικές που οι κυβερνήσεις πρέπει να προωθήσουν. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για την Eυρώπη, αν θέλει να έχει τη θέση που της αξίζει στον κόσμο.

Γ.K.