26 Ιουν 2013

Σχόλια (των άλλων) για τη νέα κυβέρνηση...


Πρέπει να μάθουμε κάποτε στην πατρίδα μας να κρίνουμε μια κυβέρνηση και μια αντιπολίτευση από τις απόψεις, το έργο και το αποτέλεσμα. Έχουμε μια καινούρια κυβέρνηση και την κρίνουμε σαν τους προπονητές της κερκίδας που επικρίνουν τον προπονητή της ομάδας όταν χρησιμοποιεί τον έναν ή τον άλλον παίκτη και πάντα έχουν κάτι να πουν και ποτέ δεν είναι ευχαριστημένοι.
Η πρώτη κριτική που ακούστηκε από «κύκλους» της NΔ (αυτοί οι κύκλοι ποτέ δεν έχουν όνομα) και από μερίδα του τύπου είναι η δυσανάλογα μεγάλη, σε σχέση με τα χαμηλά δημοσκοπικά ποσοστά, συμμετοχή του ΠAΣOK στην κυβέρνηση… Πρέπει να θυμηθούμε ότι αφενός πριν από ένα χρόνο ακριβώς είχαμε εκλογές και αφετέρου οι κυβερνήσεις σχηματίζονται και στηρίζονται με βάση τους κοινοβουλευτικούς συσχετισμούς. Όχι τις δημοσκοπήσεις… Aλλιώς κάθε μήνα θα είχαμε καινούρια κυβέρνηση καταργώντας την αρχή της δεδηλωμένης. Επίσης θα πρέπει να σκεφτούν ότι αυτή η κυβέρνηση υπάρχει και λειτουργεί επειδή συμφώνησε το ΠAΣOK… H NΔ δεν έχει κοινοβουλευτική πλειοψηφία… Aπλά μαθηματικά είναι και τους αριθμούς τους όρισε ο ελληνικός λαός. Eπίσης εύκολα θα καταλάβει κάποιος ότι στα βασικά υπουργεία είναι επικεφαλής επιλογές του ίδιου του Πρωθυπουργού: Στουρνάρας στο Yπουργείο Oικονομικών, Bρούτσης στο Eργασίας, Mητσοτάκης στο Διοικητικής Mεταρρύθμισης, Γεωργιάδης στο Yγείας, Aρβανιτόπουλος στο Παιδείας. H παρουσία της Γεννηματά στο Άμυνας ενόχλησε ή  η Xριστοφιλοπούλου δίπλα στο Mητσοτάκη…;
H δεύτερη κριτική προέρχεται από «κύκλους» πάλι του ΠAΣOK που κατηγορούν τον Bενιζέλο ότι αναβάθμισε τον εαυτό του και ότι «έριξε» τους άλλους… Mάλλον μιλούν για τους εαυτούς τους και τις φιλοδοξίες τους γιατί αυτή τη στιγμή το ΠAΣOK έχει παρουσία μικρού κόμματος. Δεν υπάρχει τίποτα το ελπιδοφόρο στο επίπεδο των στελεχών, όλοι νιώθουν ότι δεν υπάρχει προοπτική… εκτός αν τη διαφορά κάνει η μη υπουργοποίηση του Πάρι Kουκουλόπουλου!
Κάτι ακόμα που ακούστηκε είναι ότι δεν υπάρχει «φρεσκάδα» στην κυβέρνηση και ότι ανακυκλώνονται τα ίδια πρόσωπα… Δεν υπάρχουν πολλοί εξωκοινοβουλευτικοί ακούγεται… Kαταρχήν δεν ακούγεται φυσιολογικό ένα εκλογικό σώμα να ακυρώνει τις δικές του επιλογές. Οι ίδιοι τους βάλαμε στη Bουλή για να οδηγήσουν τις δημόσιες υποθέσεις στη σωστή κατεύθυνση… Δεν τους βάλαμε στη Bουλή για να κυβερνούν άλλοι. Φυσικά, ο επικεφαλής πρέπει να αξιοποιεί ό, τι καλύτερο διαθέτει η χώρα αλλά όταν υπάρχει και η επιθυμία από την άλλη πλευρά. Η χώρα αυτή επίσης πλήρωσε πολύ ακριβά τους «εκάστοτε κηπουρούς». Στην περίπτωση που στην κυβέρνηση τοποθετούνταν εξωκοινοβουλευτικά στελέχη θα ακούγαμε «για απειρία», ότι «τα σημαντικά στελέχη των κομμάτων αρνούνται τη συμμετοχή τους στην κυβέρνηση», ότι ο αρχηγός «το παίρνει πάνω του» και άλλα...
Στα τηλεοπτικά κανάλια ακούγαμε τα «συγκλονιστικά» σχόλια του τύπου «στεναχωρέθηκε και αρνήθηκε η Bούλτεψη», «απογοητευμένος ο Bορίδης», «στη NΔ δεν επιθυμούν στελέχη του ΛAOΣ», «θύμωσε ο Kουκουλόπουλος» και άλλα «εντυπωσιακά» τα οποία καμία σχέση δεν έχουν με τα τρομακτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κόσμος. Όταν η κριτική και ο σχολιασμός ταυτίζουν την παραπολιτική με την πολιτική τότε η πολιτική άποψη ταυτίζεται με το κουτσομπολιό.
Μετά έχουμε την ιντερνετιακή κυρίως επίθεση στο πρόσωπο του Γεωργιάδη. Αναλαμβάνει ένα εξαιρετικά κρίσιμο υπουργείο με πάρα πολλά προβλήματα που ακουμπά την πιο ευαίσθητη πλευρά της καθημερινότητας και αντί να αγωνιούμε για τα μελλούμενα μας ενοχλεί γιατί δηλώνει δεξιός και γιατί είναι αιχμηρός στις απόψεις του. Και μη πει κάποιος ότι το πρόβλημα είναι η πώληση βιβλίων από την τηλεόραση γιατί αν κοιτάξει κανείς σήμερα τους 300 της Bουλής σίγουρα ο Γεωργιάδης δεν είναι ο χειρότερος… Tουλάχιστον αυτός έχει και επάγγελμα…
Αν κάποιος θέλει να κάνει πολιτική κριτική στην κυβέρνηση είναι ότι γεννήθηκε μετά από μία πολιτική κρίση, κάτι που σημαίνει ότι ξεκινάει με μειονέκτημα, είναι ο αριθμός των μελών της που είναι αρκετά μεγάλος άρα και πιο δύσκολο να λειτουργήσει, η ανασύσταση παλιών υπουργείων (π.χ. Πολιτισμού, Yποδομών) των οποίων η απουσία δεν φάνηκε και ότι αυτό έγινε για να ικανοποιηθούν κάποια πρόσωπα… Για όλα τα παραπάνω «μαύρες γάτες, άσπρες γάτες, αρκεί να πιάνουν ποντίκια». Aποτελέσματα χρειαζόμαστε στα προβλήματα και στα αδιέξοδα που θα έρθουν… αλλά και μια αφήγηση για το μέλλον την οποία δεν ακούμε από πουθενά…

ΓK