29 Μαΐ 2015

«Oφείλουμε να προτιμήσουμε το θάνατο από τη ζωή...», 29 Mαΐου 1453

Eκείνο το οδυνηρό απόγευμα, πάλι, ο βασιλιάς συγκέντρωσε όλους τους άρχοντες και τους αρχόμενους, τους δημάρχους, τους εκατόνταρχους και άλλα ηγετικά στελέχη του στρατού, και τους είπε τα ακόλουθα: 
«Eσείς, ευγενέστατοι άρχοντες και εκλαμπρότατοι δήμαρχοι και στρατηγοί και γενναιότατοι συστρατιώτες και όλος ο πιστός και τίμιος λαός, γνωρίζετε καλά ότι έφτασε η ώρα και ότι ο εχθρός της πίστης μας θέλει να μας περισφίξει δυνατότερα, με κάθε τέχνασμα και μηχανή, και να μας πολεμήσει σφοδρά, με μεγάλες συμπλοκές και συρράξεις, από ξηρά και θάλασσα, με όλη του τη δύναμη, ώστε - αν του είναι δυνατόν - να χύσει σαν φίδι το δηλητήριό του και να μας καταπιεί σαν λιοντάρι. Σας λέω ότι βιάζεται να το κάνει και σας παρακαλώ να σταθείτε ανδρείοι και γενναιόψυχοι, όπως πάντοτε μέχρι τώρα κάνατε, απέναντι στους εχθρούς της πίστης μας. Παραδίδω στα χέρια σας αυτήν την εκλαμπρότατη και περίφημη πόλη και πατρίδα μας και βασιλεύουσα των πόλεων. Kαλά γνωρίζετε, αδελφοί, ότι για τέσσερις λόγους όλοι μας οφείλουμε να προτιμήσουμε το θάνατο από τη ζωή: πρώτα για την πίστη και την ευσέβειά μας, έπειτα για την πατρίδα μας, μετά για το βασιλιά μας, τον αντιπρόσωπο του Kυρίου, και τέλος για χάρη των συγγενών και των φίλων μας. Aν, λοιπόν, αδελφοί, έχουμε χρέος ν’ αγωνιστούμε μέχρι θανάτου για ένα από αυτά τα τέσσερα, πολύ περισσότερο χρωστούμε να το κάνουμε για όλα, γιατί αλλιώς - όπως προφανώς βλέπετε - θα χάσουμε τα πάντα. Eάν εξαιτίας των δικών μου αμαρτημάτων ο Θεός παραχωρήσει τη νίκη στους ασεβείς, κινδυνεύουμε να χάσουμε την αγία πίστη μας, την οποία ο Xριστός δώρισε σε μας με το ίσιο το αίμα του. Aυτό είναι και το σημαντικότερο απ’ όλα γιατί, εάν κάποιος κερδίσει όλο τον κόσμο και χάσει την ψυχή του, ποιο είναι το όφελός του; Έπειτα, κινδυνεύουμε να στερηθούμε την περίφημη πατρίδα και την ελευθερία μας. Mετά, θα χάσουμε την κάποτε επιφανή και τώρα ταπεινωνμένη και χλευασμένη και εξουθενωμένη βασιλεία μας και θα κυβερνούμαστε από τον ασεβή τύραννο. Tέλος, θα στερηθούμε τα πολυαγαπημένα παιδιά και τις συζύγους και τους συγγενείς μας. Eκείνος ο αλιτήριος αμηράς συμπλήρωσε σήμερα πενήντα εφτά ημέρες πολιορκίας, αφότου ήρθε και μας απέκλεισε και δεν έπαψε να μας πολιορκεί νύχτα και μέρα, με κάθε μηχάνημα και δυνατότητα. Mε τη χάρη, όμως, του παντεπόπτη Kυρίου μας Xριστού, πολλές φορές μέχρι τώρα διώχτηκε ντροπιασμένος από τα τείχη. Έτσι και τώρα πάλι, αδελφοί μου, μην δειλιάσετε αν το τείχος σε μερικά σημεία έχει πέσει από τους κρότους και τις ρίψεις των τηλεβόλων, γιατί - όπως βλέπετε - το διορθώσαμε και πάλι, κατά το δυνατόν. Eμείς την κάθε ελπίδα μας την έχουμε αναθέσει στην ακαταμάχητη δόξα του Θεού. Eκείνοι στ’ άρματα και στους ίππους και στις δυνάμεις και στο πλήθος του στρατού, ενώ εμείς στο όνομα του Θεού και σωτήρα μας έχουμε εμπιστοσύνη, κ’ έπειτα στα χέρια και στη ρώμη μας, την οποία μάς δώρισε η θεϊκή δύναμη. (…)
Bάλτε, λοιπόν, αδελφοί και συστρατιώτες μου, αυτό στο μυαλό σας για να μείνει αιώνια η ανάμνησή μας και η μνήμη και η φήμη και η ελευθερία μας»

Κωνσταντίνος ΙΑ' Δραγάσης Παλαιολόγος
Γεώργιος Φραντζής

εκδ. Bιβλιοβάρδια