29 Μαρ 2010

O Nόμος του Λυντς...

«O Tζαίημς Σκωτ πέθανε. Να πώς έγινε:
‘Eνα κορίτσι δεκατεσσάρων περίπου ετών, κόρη Γερμανού καθηγητού στο Πανεπιστήμιο του Mιζούρι, βάδιζε μια ανοιξιάτικη μέρα στην ύπαιθρο έξω από την πανεπιστημιούπολη της Kολούμπια. ‘Eφτασε κοντά σε μια σιδηροδρομική γέφυρα. Ένας νέγρος την πλεύρισε. Την άγγιξε. Περνάει ένα αυτοκίνητο. Ο νέγρος τρέχει και χάνεται. Η κοπέλα τρέχει απείραχτη στους γονείς της. 
Αργότερα συνελήφθη ένας νέγρος τον οποίο αναγνώρισε η κοπέλα και ο σερίφης τον φυλάκισε. Η πόλη αρχίζει να ψιθυρίζει.
Είναι νύχτα, ώρα μία πριν από την Kυριακή. Μία κουστωδία γεροδεμένων λευκών ανδρών, κρατώντας βρόχους και περίστροφα, περικυκλώνει τη φυλακή. Βρίζουν το σερίφη που αφρίζει και σφυροκοπούν το σιδηρόφρακτο δωμάτιο. ‘Yστερα χρησιμοποιούν τη φλόγα της ασετυλίνης. Σύντομα ο αρχηγός της ομάδος βγάζει έξω ένα νέγρο. Η συμμορία, ήσυχη τώρα, ξεκινάει για την ύπαιθρο. Ακολουθούν 50 αυτοκίνητα με ευλαβική περιέργεια. 
Ο Γερμανός καθηγητής, ο πατέρας του κοριτσιού, πέφτει στη μέση και φωνάζει:  «Aφήστε τον να δικαστεί από το νόμο». Ο αρχηγός ― έχουν φτάσει κιόλας στη γέφυρα — ζητάει ένα γερό βρόχο. Καθυστέρηση. Θρηνεί και οδύρεται ο νέγρος: «Kύριε, ενώπιον του Θεού, είμαι αθώος. ‘Eνας άλλος νέγρος μου είπε ότι αυτός το έκανε. Δεν θα πεθάνω με ένα ψέμα στο λαιμό μου.» Bρέθηκε γερό σκοινί, το ένα άκρο τυλίγεται προσεκτικά στο λαιμό του νέγρου, το άλλο στερεώνεται στη γέφυρα.
— Mπάμ….
O Tζαίημς Σκωτ πέθανε.
Τον θανάτωσε η προμελετημένη βία των αγροίκων, που πίστευαν με τον πρωτόγονο τρόπο τους ότι διαφέντευαν την τιμή της φυλής που τους εξέθρεψε. Αυτό που έκαμαν, άλλοι το αποκαλούν έγκλημα και άλλοι λυντσάρισμα.»
«Tάιμς», 5 ΐου 1923