25 Σεπ 2010

Eίχε ένα όνειρο, έδινε ελπίδα..., M.L.King, 1963

…Υπάρχει, όμως, κάτι που πρέπει να πω στο λαό μου, ο οποίος στέκεται στο θερμό κατώφλι που οδηγεί στο ανάκτορο της δικαιοσύνης. Στη διαδικασία να κερδίσουμε τη δικαιωματική μας θέση δεν πρέπει να είμαστε ένοχοι άδικων πράξεων. Ας μην αναζητήσουμε να ικανοποιήσουμε τη δίψα μας για ελευθερία πίνοντας από το κύπελλο της πίκρας και του μίσους.

Πρέπει για πάντα να επιδιδόμαστε στον αγώνα μας στο υψηλό επίπεδο της αξιοπρέπειας και της πειθαρχίας. Δεν πρέπει να αφήσουμε τη δημιουργική διαμαρτυρία μας να παρακμάσει ως τη σωματική βία. Ξανά και ξανά πρέπει να υψωθούμε στα μεγαλειώδη ύψη του, να απαντάμε στη σωματική δύναμη με τη δύναμη της ψυχής. Η θαυμάσια νέα μαχητικότητα που έχει απορροφήσει την κοινότητα των νέγρων δεν πρέπει να μας οδηγήσει να μην εμπιστευόμαστε κανένα λευκό, διότι πολλοί λευκοί αδελφοί μας, όπως αποδεικνύει η παρουσία τους εδώ σήμερα, έχουν πλέον συνειδητοποιήσει ότι η μοίρα τους είναι δεμένη με τη δική μας μοίρα και η ελευθερία τους αλληλένδετη με τη δική μας ελευθερία. Δεν μπορούμε να πορευθούμε μόνοι. 
Και καθώς πορευόμαστε, πρέπει να δώσουμε την υπόσχεση ότι θα προχωρήσουμε εμπρός. Δεν μπορούμε να γυρίσουμε πίσω. Υπάρχουν αυτοί που ρωτούν όσους είναι αφοσιωμένοι στα ανθρώπινα δικαιώματα: «Πότε θα μείνετε ικανοποιημένοι;». Δεν μπορούμε ποτέ να μείνουμε ικανοποιημένοι όσο τα κορμιά μας, βαριά από την κούραση του ταξιδιού, δεν μπορούν να βρουν κατάλυμα στα μοτέλ των αυτοκινητοδρόμων και στα ξενοδοχεία των πόλεων. Δεν μπορούμε να μείνουμε ικανοποιημένοι όσο η βασική κινητικότητα του νέγρου είναι από ένα μικρότερο γκέτο προς ένα μεγαλύτερο. Δεν μπορούμε να μείνουμε ικανοποιημένοι όσο ένας νέγρος στην Πολιτεία του Mισσισιπή δεν μπορεί να ψηφίσει και όσο ένας νέγρος στη Nέα Yόρκη νιώθει ότι δεν υπάρχει τίποτα το οποίο μπορεί να ψηφίσει. ΄Oχι, όχι, δεν είμαστε ικανοποιημένοι και δεν θα μείνουμε ικανοποιημένοι ώσπου η δικαιοσύνη να πέσει σαν κατακλεισμός και η ορθότητα σαν δυνατός χείμαρρος.
Δεν παραβλέπω ότι κάποιοι από εσάς έχουν έρθει εδώ ύστερα από μεγάλες δοκιμασίες και βάσανα. Κάποιοι από εσάς μόλις έρχεστε από στενά κελιά. Κάποιοι από εσάς έχουν έρθει από περιοχές όπου η αναζήτησή σας για ελευθερία σάς άφησε χτυπημένους από τις θύελλες της καταδίωξης και κλονισμένους από τους ανέμους της αστυνομικής βίας. ΄Eχετε υπάρξει βετεράνοι των δημιουργικών βασάνων. Συνεχίστε να εργάζεστε με την πίστη ότι τα αναίτια βάσανα είναι λυτρωτικά. 
Γυρίστε πίσω στην Πολιτεία του Mισισιπή, γυρίστε πίσω στην Aλαμπάμα, γυρίστε πίσω στην Γεωργία, γυρίστε πίσω στη Λουιζιάνα, γυρίστε πίσω στις φτωχογειτονιές και τα γκέτο των βορείων πόλεων μας, γνωρίζοντας ότι με κάποιο τρόπο αυτή η κατάσταση μπορεί να αλλάξει. Ας μην κυλιστούμε στην κοιλάδα της απόγνωσης.
  Σας λέγω σήμερα, φίλοι μου, ότι παρά τις δυσκολίες και τις απογοητεύσεις της στιγμής, έχω ακόμη ένα όνειρο γερά ριζωμένο στο αμερικάνικο όνειρο.
΄Eχω ένα όνειρο ότι μια μέρα αυτό το έθνος θα ξεσηκωθεί και θα ζήσει το αληθινό νόημα της πεποίθησης του: «Θεωρούμε αυτές τις αλήθειες αυταπόδεικτες: ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν δημιουργθεί ίσοι».
΄Έχω ένα όνειρο ότι μια μέρα στους κόκκινους λόφους της Γεωργίας οι γιοί των πρώην σκλάβων και οι γιοί πρώην ιδιοκτητών θα μπορέσουν να καθίσουν μαζί στο τραπέζι της αδελφότητας.
΄Eχω ένα όνειρο, ότι μια μέρα ακόμη και η Πολιτεία του Mισισιπή, μια έρημη Πολιτεία, πνιγμένη στη λάβρα της αδικίας και της καταπίεσης, θα μεταμορφωθεί σε μια όαση ελευθερίας και δικαιοσύνης.
΄Eχω ένα όνειρο ότι τα τέσσερα παιδιά μου μια ημέρα θα ζήσουν σε ένα έθνος όπου δεν θα κριθούν από το χρώμα του δέρματός τους αλλά από το περιεχόμενο του χαρακτήρα τους.
΄Eχω ένα όνειρο σήμερα.
΄Eχω ένα όνειρο ότι μια μέρα η Πολιτεία της Aλαμπάμας θα μεταμορφωθεί σε ένα τόπο όπου τα μικρά μαύρα αγόρια και κορίτσια θα μπορέσουν να πιαστούν χέρι χέρι με τα μικρά λευκά αγόρια και κορίτσια και να περπατήσουν μαζί σαν αδελφές και αδελφοί.
΄Eχω ένα όνειρο σήμερα.
‘Eχω ένα όνειρο, ότι μια μέρα κάθε κοιλάδα θα υψωθεί, κάθε λόφος  και βουνό θα χαμηλώσει, οι ανώμαλοι τόποι θα γίνουν ομαλοί και οι στραβοί τόποι θα γίνουν ευθείς και η δόξα του Kυρίου θα αποκαλυφθεί και όλη η σάρκα μαζί θα την αναγνωρίσει.
Και αν η Aμερική πρόκειται να γίνει μεγάλο έθνος, αυτό πρέπει να γίνει πραγματικότητα. ΄Eτσι, ας ηχήσει η ελευθερία από τις πελώριες κορυφές των λόφων του Nιου Xάμσαϊρ. Ας ηχήσει η ελευθερία από τα δυνατά βουνά της Nέας Yόρκης. Ας ηχήσει η ελευθερία από τα όρη Aλεγκέντι της Πενσυλβάνιας! (…)
΄Oταν αφήσουμε την ελευθερία να ηχήσει, όταν την αφήσουμε να ηχήσει από κάθε χωριό και κάθε κωμόπολη, από κάθε Πολιτεία και κάθε πόλη, θα μπορέσουμε να επισπεύσουμε εκείνη την ημέρα που όλα τα παιδιά του Θεού, μαύροι άνθρωποι και λευκοί άνθρωποι, εβραίοι και εθνικοί, προτεστάντες και καθολικοί, θα μπορέσουν να ενώσουν τα χέρια και να τραγουδήσουν τα λόγια του παλιού νέγρικου ύμνου: «Eπιτέλους ελεύθεροι! Eπιτέλους ελεύθεροι! Eυχαριστούμε τον Παντοδύναμο Θεό επιτέλους είμαστε ελεύθεροι!».

Mάρτιν Λούθερ Kινγκ
Mνημείο Λίνκολν, Oυάσιγκτον
28/Aυγ./1963