13 Νοε 2010

Περί πολιτικής απάτης...(ή αλλιώς λεφτά υπάρχουν...)

«Aς απαντήσουμε, λοιπόν, στους Aθηναίους και στους πολίτες κάθε δημοκρατίας που είναι πεπεισμένοι ότι τάχα ζουν με ακραία ελευθερία. Λέω λοιπόν, πολίτες της δημοκρατίας, ότι θορυβείτε στις συνελεύσεις και κραυγάζετε και νομίζετε ότι κάνετε όσα οι ίδιοι αποφασίζετε, ενώ ψηφίζετε όσα θέλουν οι παριστάμενοι τους οποίους εσείς καλείτε μέσω του κήρυκα για να γίνετε δούλοι της γλώσσας και της τέχνης τους. Γιατί αυτοί, πιστεύω, αφού ανέβουν στο βήμα σάς παρασύρουν με ωραιοποιημένα λόγια, σαν να είστε κοπάδια. Και αναιρείτε το ένα ψήφισμα με κάποιο άλλο, τη μια απόφαση με κάποια άλλη· κι αν εμφανιστεί ένας τρίτος ικανότερος στα λόγια, αναιρεί και τα δύο και κατεβαίνει αφού επικυρώσει ένα τρίτο. Και υπερισχύει όχι αυτό που ωφελεί, αλλά αυτό που θα ειπωθεί με μεγαλύτερη ικανότητα και θα μπορέσει να επιβληθεί στο λαό. Και πολλές φορές τα ωφέλιμα εμφανίζονται ως βλαβερά, και τα βλαβερά ως ωφέλιμα. ΄Eτσι, λοιπόν, εμφανίζονται προδότες, δωροδόκοι και εχθροί των πατρίδων. Κάστρο τους είναι το βήμα, και τείχη τους η απάτη και η πειθώ».


ΛIBANIOΣ, ΛOΓOI 25, 60 κ. εξ.